...Tak więc, dzięki szczególnemu miłosierdziu Bożemu, możemy powtórzyć za naszym Boskim Zbawicielem: "Ja przemawiałem jawnie przed światem, niczego nie mówiłem potajemnie". I tu, Czcigodni Bracia, sądzimy, że stosowne będzie powtórzyć z naciskiem, cośmy oświadczyli w Naszym przemówieniu, jakie skierowaliśmy do Was 7 grudnia 1847r., a mianowicie, że wrogowie, by gładko dokonać dzieła wypaczenia czystej i niezmiennej nauki katolickiej, by lepiej oszukać innych i wciągnąć ich w pułapkę błędu, nie szczędzą żadnych wybiegów i podstępów, aby nawet Stolica Święta zdawała się jakby ponosić współodpowiedzialność za ich szaleństwo i osłaniać je. Wszyscy wiedzą, ile tajnych stowarzyszeń, ile sekt założyli i powołali do istnienia, pod różnymi nazwami i w różnych epokach, owi propagatorzy przewrotnych dogmatów, zmierzający do tego, by w ten sposób przemycić niepostrzeżenie do umysłów swoje chimery, swoje systemy, swoje szaleńcze poglądy, by zdeprawować bezbronne serca i otworzyć wszelkim występkom szeroką drogę bezkarności. Te szkaradne, godne potępienia sekty, zgubne tak dla zbawienia dusz, jak i dla dobra i spokoju świeckiego społeczeństwa, zostały też potępione przez papieży, Naszych Poprzedników. Nas również niezmiennie przejmują odrazą. Potępiliśmy je w Naszej encyklice z 9 listopada 1846r., skierowanej do wszystkich biskupów Kościoła katolickiego, a dziś znowu na mocy Naszej najwyższej władzy apostolskiej potępiamy je, zakazujemy i uznajemy za sprzeczne z prawem.

Redakcja "Verbum Traditionis" dziękuje Wydawnictwu ANTYK Marcin Dybowski za udostępnienie tekstu Encykliki.

Tekst powyższego fragmentu został opublikowany w książce "PAPIEŻE WOBEC MASONERII", która ukazała się nakładem Wydawnictwa ANTYK Marcin Dybowski.