|
IN COMMEMORATIONE OMNIUM FIDELIUM DEFUNCTORUM I Classis |
WSPOMNIENIE WSZYSTKICH WIERNYCH ZMARŁYCH I Klasy |
|
|
|
| INTROITUS 4 Esdr. 2, 34 et 35 | ANTYFONA NA WEJŚCIE |
| Requiem * aeternam dona eis, Domine: et lux perpetua luceat eis. Ps. 64, 2-3. Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem: exaudi orationem meam, ad te omnis caro veniet. et repetitur Requiem. | Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Ps. Ciebie, Boże, przystoi wielbić hymnem na Syjonie; Tobie dopełnią ślubów w Jeruzalem; wysłuchaj mojej modlitwy: do Ciebie przyjdzie każdy człowiek. i powtarza się Wieczny odpoczynek. |
| ORATIO | KOLEKTA |
| Fidelium, Deus, omnium conditor et redemptor: animabus famulorum famularumque tuarum remissionem cunctorum tribue peccatorum; ut indulgentiam, quan semper optćrunt, piis supplicationibus consequantur: Qui vivis et regnas. | Boże, Stwórca i Odkupicielu wszystkich wiernych, udziel duszom zmarłych sług i służebnic Swoich odpuszczenia wszystkich grzechów: niech przez pobożne modły nasze dostąpią miłosierdzia, którego zawsze pragnęły. Który żyjesz. |
| EPISTOLA | EPISTOŁA |
| Fratres: Ecce mysterium vobis dico: Omnes quidem resurgemus, sed non omnes immutabimur. In momento, in ictu oculi, in novissima tuba: canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti: et nos immutabimur. Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem: et mortale hoc induere immortalitatem. Cum autem mortale hoc induerit immortalitatem, tunc fiet sermo, qui scriptus est: Absorpta est mors in victoria. Ubi est, mors, victoria tua? Ubi est, mors, stimulus tuus? Stimulus autem mortis peccatum est: virtus vero peccati lex. Deo autem gratias, qui dedit nobis victoriam per Dominum nostrum Jesum Christum. | Bracia: Oto wam powiadam tajemnicę: Nie wszyscy wprawdzie zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni. Nagle, w oka mgnieniu, na odgłos trąby ostatecznej, albowiem zabrzmi trąba i umarli powstaną nieskażeni, a my będziemy przemienieni. Bo to, co skazitelne, musi przyoblec się w nieskazitelność i to, co śmiertelne, przyoblec się w nieśmiertelność. A gdy to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność, tedy wypełni się słowo, które jest napisane: Pochłonęło śmierć zwycięstwo. Gdzież jest zwycięstwo twe, o śmierci? Gdzie jest, o śmierci, oścień twój? A ościeniem śmierci jest grzech, siłą zaś grzechu jest Prawo. A Bogu dzięki, że nam dał zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. |
| GRADUALE 4 Esdr. 2, 34 et 35 | GRADUAŁ |
| Requiem * aeternam dona eis, Domine: et lux perpetua luceat eis. V. Ps. 111, 7. In memoria ćterna erit justus: ab auditione mala non timebit. | Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. V. W wiecznej pamięci będzie sprawiedliwy: nie będzie się lękał smutnej nowiny. |
| TRACTUS | TRAKTUS |
| Absolve, Domine, animas omnium fidelium defunctorum ab omni vinculo delictorum. V. Et gratia tua illis succurente, mereantur evadere judicium ultionis. V. Et lucis ćternć beatitudine perfrui. | Uwolnij, Panie, dusze wszystkich wiernych zmarłych od wszelkich więzów grzechowych. V. A przy pomocy Twojej łaski niechaj unikną strasznego wyroku zatracenia. V. I niech zażywają szczęścia wiecznej światłości. |
| SEQUENTIA | SEKWENCJA |
| Dies
irae, dies illa,
Solvet saeclum in favilla: Teste David cum Sibylla. |
Dzień
to gniewu, dzień co zburzy
I w popiołach świat zanurzy, Jak z Sybillą Dawid wróży. |
| Quantus tremor
est futurus,
Quando judex est venturus, Cuncta stricte discussurus! |
O, jak wielka będzie trwoga,
Gdy przed ścisłym sądem Boga Stanie grzesznych rzesza mnoga. |
| Tuba, mirum
spargens sonum
Per sepulchra regionum, Coget omnes ante thronum. |
Odgłos trąby archanioła
Grzmiąc wśród grobów dookoła Wszystkich przed tron Boży zwoła. |
| Mors stupebit,
et natura,
Cum resurget creatura, Judicanti responsura. |
Śmierć z przyrodą oniemiała,
Ujrzy cud, gdy ludzkość cała Na sąd pójdzie zmartwychwstała. |
| Liber scriptus
proferetur,
In quo totum continetur, Unde mundus judicetur. |
Księgę ludzkich spraw otworzą:
Z niej to przed stolicą Bożą Przeciw światu śledztwo wdrożą. |
| Judex ergo
cum sedebit,
Quidquid latet, apparebit: Nil inultum remanebit. |
Sędzia tedy, gdy się zjawi
Co się kryło, jawnym sprawi, Nic bez pomsty nie zostawi. |
| Quid sum miser
tunc dicturus?
Quem patronum rogaturus, Cum vix justus sit securus? |
Cóż ja powiem, człek ubogi:
W czyje mi się schronić progi, Gdy i święci nie bez trwogi? |
| Rex tremendae
majestatis,
Qui salvandos salvas gratis, Salva me, fons pietatis. |
Królu straszny w swej wielkości,
Co świat zbawiasz mimo złości, Zbaw mnie, Zdroju łaskawości! |
| Recordare,
Jesu pie,
Quod sum causa tuae viae: Ne me perdas illa die. |
Pomnij, Jezu mój łaskawy,
Żem przyczyną męki krwawej: Nie gub mnie w on dzień rozprawy. |
| Quaeens me,
sedisti lassus:
Redemisti Crucem passus: Tantus labor non sit cassus. |
Ty szukałeś mnie znużony,
Jam krzyż twój odkupiony: Niech nie będzie trud stracony. |
| Juste judex
ultionis,
Donum fac remissionis Ante diem rationis. |
Słusznie pomsty sędzio, Panie,
Racz darować zlitowanie, Nim rozprawy dzień nastanie. |
| Ingemisco,
tamquam reus:
Culpa rubet vultus meus: Supplicanti parce, Deus. |
Zbrodniarz, kajam się za winy
Twarz mi palą grzeszne czyny; Boże, przyjm me przeprosiny. |
| Qui Mariam
absolvisti,
Et latronem exaudisti, Mihi quoque spem dedisti. |
Tyś odpuścił Magdalenie,
Dał łotrowi przebaczenie; Ufam też i ja w zbawienie. |
| Preces meaenon
sunt dignae:
Sed tu bonus fac benigne, Ne perenni cremer igne. |
Choć nie umiem prosić godnie,
Wszakże osądź mnie łagodnie: Nie karz piekłem za me zbrodnie. |
| Inter oves
locum praesta,
Et ab hoedis me sequestra, Statuens in parte dextra. |
Daj mi miejsce w owiec gronie
I od kozłów miej w obronie, Stawiając mnie po prawej stronie. |
| Confutatis
maledictis,
Flammis acribus addictis: Voca me cum benedictis. |
Gdy już pójdą potępieni
W wiekuisty żar płomieni Wezwij mnie, gdzie są zbawieni. |
| Oro
supplex et acclinis,
Cor contritum quasi cinis: Gere curam mei finis. |
Błagam z czołem pochylonym,
Sercem też na proch skruszonym: Czuwaj, Panie, nad mym skonem. |
| Lacrimosa dies
illa,
Qua resurget ex favilla. Judicandus homo reus: |
Dzień ów łzami zlan gorzkimi,
W którym na sąd z prochu ziemi Grzeszny człowiek wstanie żywy. |
| Huic ergo parce,
Deus.
Pie Jesu Domine, Dona eis requiem. Amen. |
Bądź mu, Boże miłościwy,
Dobry Panie, Jezu, daj Duszom zmarłych wieczny raj.Amen. |
| EVANGELIUM | EWANGELIA |
| X Sequentia sancti Evangelii secundum Joannem. Joan. 5, 25-29 | X Słowa Ewangelii według swiętego Jana. |
| In illo tempore: Dixit Jesus turbis Judaeorum: Amen, amen dico vobis: quia venit hora, et nunc est, quando murtui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent. Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso: et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est. Nolite mirari hoc, quia venit hora, in qua omnes, qui in monumentis sunt, audient vocem Filii Dei: et procedent, qui bona fecerunt, in resurrectionem vitae: qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii. | Onego czasu: Rzekł Jezus rzeszom żydowskim: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że zbliża się godzina, a nawet już nadeszłą, gdy umarli usłyszą głos Syna Bożego, a który usłyszą, żyć będą. Jako bowiem Ojciec ma życie sam w sobie, tak dał i Synowi, aby miał życie w sobie samym. I dał władzę czynić sąd, bo Synem Człowieczym jest. Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, w której wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos Syna Bożego. I ci, którzy dobrze czynili, wyjdą na zmartwychwstanie życia, a którzy źle czynili, na zmartwychwstanie sądu. |
| OFFERTORIUM | OFERTORIUM |
| Domine Jesu Christe, * Rex gloriae, libera animas omnium fidelium defunctorum de poenis inferni et de profundo lacu: libera eas de ore leonis, ne absorbeat eas tartarus, ne candant in obscurum: sed signifer sanctus Michaël repraesentet eas in lucem sanctam: * Quam olim Abrahae promisisti, et semini ejus. V. Hostias et preces tibi, Domine, laudis offerimus: tu suscipe pro animabus illis, quarum hodie memoriam facimus: fac eas, Domine, de morte transire ad vitam. Quam olim Abrahae promisisti, et semini ejus. | Panie Jezu Chryste, Królu chwały, zachowaj dusze wszystkich wiernych zmarłych od kar piekielnych i głębokiej czeluści. Wybaw je z lwiej paszczęki, niech ich nie pochłonie piekło, niech nie wpadają w ciemności. Lecz chorąży święty Michał niech je stawi w światłości świętej, którą niegdyś obiecałeś Abrahamowi i jego potomstwu. V. Składamy Ci, Panie, ofiary i modły pochwalne, a Ty je przyjmij za te dusze, które dzisiaj wspominamy. Spraw, o Panie, niech przejdą ze śmierci do życia, które niegdyś obiecałeś Abrahamowi i jego potomstwu. |
| SECRETA | SEKRETA |
| Hostias, quaesumus, Domine, quas tibi pro animabus famulorum famularumque tuarum offerimus, propitiatus intende: ut, quibus fidei christianae maritum contulisti, dones et praemium. Per Dominum. | Panie, wejrzyj łaskawie na ofiary, które Ci składamy za dusze sług i służebnic Twoich, i obdarz nagrodą tych, którym dałeś zasługę wiary chrześcijańskiej. Przez Pana. |
| COMMUNIO 4 Esdr. 2, 35 et 34 | KOMUNIA |
| Lux aeterna * luceat eis, Domine: * Cum Sanctis tuis in aeternum: quia pius es. V. Requiem aeternam dona eis, Domine: et lux perpetua luceat eis. Cum Sanctis tuis in aeternum: quia pius es. | Światłość wiekuista niechaj im świeci, o Panie, wśród Świętych Twoich na wieki, bo jesteś pełen dobroci. V. Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci, wśród świętych Twoich na wieki, bo jesteś pełen dobroci. V. Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci, wśród świętych Twoich na wieki, bo jesteś pełen dobroci. |
| POSTCOMMUNIO | POKOMUNIA |
| Animabus, quaesumus, Domine, famulorum famularumque tuarum oratio proficiat supplicantium: ut eas et a peccatis omnibus exuas, et tuć redemptionis facias esse participes: Qui vivis et regnas. | Prosimy Cię, Panie, niech pokorna modlitwa pomocną będzie duszom sług i służebnic Twoich; racz je oczyścić z wszelkich grzechów i dopuścić do udziału w owocach Twojego odkupienia: Który żyjesz. |
Podajemy jedynie tekst pierwszej Mszy na Dzień Zaduszny. Kapłan może tego dnia odprawić jeszcze dwie inne Msze, których formularze różnią się tekstami oracji i czytań. Częsci zmienne spiewane przez chor pozostaja niezmienione zarówno w drugiej i trzeciej Mszy w Dzień Zaduszny, jak i w Mszach Pro Defunctis każdego rodzaju.Stronę przygotowano w we współpracy z magazynem internetowym JUBILAEUM - http://www.europart.it/jubilaeum
Tekst polski według przekładu oo. Benedyktynów z 1963 za mszalikiem Pallotinum z 1963 r., z wyjątkiem Sekwencji, którą podajemy w przekładzie Abp. Mańkowskiego zamieszczonej w dziele "Msza Święta" Abp. Nowowiejskiego (Płock, 1993).
© by VERBUM TRADITIONIS - Magazyn Tradycji Katolickiej