18. Co to jest ofiara w znaczeniu religijnym?

Jest to dar widzialny, złożony Bogu jako najwyższemu Panu wszechrzeczy, na znak najwyższej czci i uwielbienia.

19. Czy ofiary były po wszystkie czasy częścią służby Bożej?

Tak jest, zaczęto je Bogu składać zaraz od początku swiata, w w starym Zakonie były one nawet przez samego Boga wyraźnie nakazane.

20. Dlaczego ustały ofiary starego Zakonu?

Dlatego, że były tylko figurą najcztstszej ofiary Nowego Zakonu i z tego powodu z nastaniem ofiary Nowego Zakonu znaczenie swoje straciły.
"Albowiem zakon mając cień przyszłych dóbr, nie sam obraz rzeczy, na każdy rok tymiż samymi ofiarami, które ofiarują ustawicznie, nigdy nie może doskonałymi uczynić przystępujących. Albowiem niepodobną rzeczą jest, aby krwią kozłów i miały być zgładzone grzechy. Przetóż, wchodząc na świat, mówi (Chrystus): nie chciałeś (Boże) ofiary i obiaty, aleś mi ciało sposobił. Tedym rzekł: otóż idę, abym czynił, o Boże, wolę twoją... Odejmuje (więc) pierwsze (Stary Zakon), aby wtóre (Nowy Zakon) postawił" (Hbr 10, 1-9)

21. Kto jest ofiarą nowego zakonu?

Sam Syn Boży, Jezus Chrystus, który na krzyżu swemu Ojcu niebieskiemu za nas się ofiarował (Hbr 9, 14).

22. Czy ze śmiercią Pana Jezusa na Krzyżu miała ustać wszelka ofiara?

Bynajmniej; Nowy Zakon miał otrzymać nieustającą ofiarę.

23. Czy przyobiecał nam Bóg taką ofiarę?

Przyobiecał przez proroka Malachiasza.
"Nie mam chęci do was (Żydów), mówi Pan zastępów, i daru nie przyjmę z ręki waszej, bo od wschodu słońca, aż do zachodu wielkie jest imię moje między narodami; a na każdym miejscu poświęcają imieniowi memu ofiarę czystą, bo wielkie jest imię moje między narodami, mówi Pan zastępów" (Mal 1, 10-11)

24. Któraż ofiara jest tą nieustającą ofiarą, przepowiedzianą przez Malachiasza?

Ofiara Mszy Św.

25. Kto ustanowił Ofiarę Mszy Św.?

Ofiarę Mszy Św. ustanowił Jezus Chrystus, gdy przy ostatniej wieczerzy sam siebie Ojcu niebieskiemu pod postaciami chleba i wina ofiarował i apostołom tę Ofiarę sprawować przykazał.
Figurą Ofiary Mszy Św. była ofiara Melchizedeka. Jak Melchizdetek chleb i wino ofiarował (Rdz 14, 18), tak też i Jezus Chrystus ofiaruje się ciągle pod postaciami chleba i wina. Spełnia się więc przepowiednia proroka: "Przysiągł Pan, a nie będzie mu żal: ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka" (Ps 109, 4)

26. Czym jest więc Ofiara Mszy Św.?

Ofiara Mszy Św. jest to nieustająca Ofiara Nowego Przymierza, w któej Jezus Chrystus pod postaciami chleba i wina ofiaruje się w sposób niekrwawy swemu Ojcu niebieskiemu, tak jak ofiarował się na krzyż w sposób krwawy.

27. Dlaczego Jezus Chrystus ofiaruje się w Ofierze Mszy Św.?

Pan Jezus dlatego ofiaruje się we Mszy Św., aby ofiara, którą na krzyżu spełnił, bez przerwy była odnawiana i abyśmy przez nią stawali się uczestnikami zasług ofiary krzyżowej.

28. Czy Ofiara Mszy Św. nie jest zupełnie inną Ofiarą niż Ofiara Krzyżowa?

Nie; Ofiara Mszy Św. jest co do istoty tą samą Ofiarą, co Ofiara Krzyżowa; różni się od niej tylko w sposobie ofiarowania.

29. Dlaczego Ofiara Mszy Św. jest co do istoty tą samą Ofiarą, co Ofiara Krzyżowa?

Dlatego, że we Mszy Św. jest ten sam ofiarnik [kapłan - przyp. V.T.] i ten sam przedmiot ofiary [żertwa - przyp. V.T.], co na Krzyżu, tj. Jezus Chrystus
Ksiądz przy Ołtarzu jest tylko sługą i widzialnym zastępcą Jezusa Chrystusa; dlatego nie mówi we Mszy Św. słów: "to jest ciało moje - to jest krew moja" w swoim imieniu, lecz w imieniu Chrystusa.

30. Jaka jest różnica w sposobie ofiarowania między obiema Ofiarami?

Na Krzyżu ofiarował się Chrystus Pan w sposób krwawy; we Mszy Św. zaś ofiaruje się w sposób niekrwawy, ponawiając spełnioną na Krzyżu Ofiarę bez cierpienia i śmierci.

31. Jeżeli Chrystus we Mszy Św. nie umiera, jakżeż może być Ofiara Mszy Św. ponowieniem Ofiary Krzyżowej?

Msza Św. jest dlatego ponowieniem Ofiary Krzyżowej, że Jezus Chrystus ofiaruje się we Mszy Św. rzeczywiście i prawdziwie pod znamionami krwawej śmierci, którą na Krzyżu poniósł, tj. pod odrębnymi postaciami chleba i wina.
Mocą słów wymówionych przez kapłana przedstawia się we Mszy Św. oddzielne Ciało Jezusa Chrystusa pod postacią chleba, a Krew Jego pod postacią wina, przez co w tajemniczy sposób przedstawia się i uobecnia odłączenie krwi od ciała, czyli śmierć krzyżową Jezusa Chrystusa, chociaz cały Chrystus jest obecny tak pod postacią chleba, jak i pod postacią wina. To niekrwawe ponowienie Ofiary Krzyżowej nie dzieje się przecież dla ponownego odkupienia całego świata, bo Ofiara Krzyżowa wystarcza na ten cel, lecz dlatego, abyśmy mieli nieustającą pamiątkę i żywy, chociaż niekrwawy obraz krwawej Ofiary Krzyżowej: przez co Bóg odbiera najdoskonalszą cześć, a na nas spływają obfite owoce odkupienia.

32. Co nas upewnia, że począwszy od czasów apostolskich Ofiara Mszy św. były nieprzerwanie sprawowana po wszystkie wieki?

1) Słowa św. Pawła, z których jasno widać, że chrześcijanie już za czasów apostolskich mieli Ołtarz ofiarny (Hbr 13,10: "Mamy ołtarz, z którego nie mają mocy jeść, którzy służą przybytkowi"; por. 1 Kor 10, 18-21); gdzie zaś jest Ołtarz ofiarny, tam także ofiara być musi;
2) niezaprzeczalne świadectwa Ojców św., orzeczenia soborowe, odwieczne modlitwy mszalne i inne niezliczone pomniki kościoła wschodniego i zachodniego.

33. Ku czyjej czci składana jest Ofiara Mszy Św.?

Składana jest ku czci samego Boga, jednakże obok tego czcimy we Mszy Św. także pamiątkę Świętych.

34. W jaki sposób czcimy we Mszy Św. pamiątkę Świętych?

Czcimy ją w ten sposób, że 1) dziękujemy Bogu za udzielone im łąski i szczęśliwość wieczną i 2) wzywamy ich przyczyny.

35. W ilorakim celu składamy Bogu Ofiarę Mszy Św.?

Ofiarę Mszy Św. składamy Bogu:
1) jako Ofiarę uwielbienia ku Jego czci i chwale;
2) jako Ofiarę dziękczynienia za otrzymane łaski i dobrodziejstwa;
3) jako Ofiarę pojednania za wyrządzoną Mu przez nasze grzechy obrazę;
4) jako Ofiarę prośby, ażeby od Niego uzyskać pomoc w potrzebach duszy i ciała.

36. Co sprawia Msza Św. jako Ofiara pojednania?

Sprawia, że dostępujemy: 1) łaski potrzebnej do wzbudzenia w sobie żalu i czynienia pokuty za popełnione grzechy; 2) odpuszczenia kar doczesnych za grzechy.

37. Kto doznaje owoców Mszy Św.

Owoców Mszy Św. doznają wszyscy członkowie Kościoła, żyjący i umarli; szczególnie zaś doznają ich: 1) kapłan sprawujący Ofiarę Mszy Św.; 2) ci, za których w szczególności Ofiara jest składana; 3) wszyscy, którzy na Mszy Św. pobożnie są obecni.

38. Jakie są głowne części Mszy Św.?

Główne części Mszy Św. to: 1) Ofiarowanie; 2) Przemienienie; 3) Komunia Św.

39. Czy można te trzy części rozróżnić także w Ostatniej Wieczerzy Pańskiej?

Można, bo Jezus Chrystus 1) wziąwszy chleb w ręce swoje, a potem kielich z winem, dzięki czynił i błogosławił (Ofiarowanie); 2) przemienił chleb w Ciało swoje, a wino w Krew swoją (Przemienienie); 3) dał uczniom swoim Ciało swoje do pożywania, a Krew swoją do picia (Komunia).

40. Co mamy sądzić o obrzędach, którymi Kościół Mszę Św. otoczył?

Obrzędy Mszy Św. pochodzą z najdawniejszych czasów, niektóre nawet z czasów apostolskich, zaś ich głębokie i wzniosłe znaczenie ma nasze serca pobudzić do tym szczerszego nabożeństwa.
1) Najpierw kapłan modli się w skrusze serca pochylony u stóp Ołtarza; następnie wstępuje po stopnia Ołtarza, całuje Ołtarz z uszanowaniem; modli się raz jeszcze w uczuciu pokory do Boga przez dziewięciokrotne Kyrie: "Boże, zmiłuj się (nad nami)".
2) W nadziei, że Bóg wejrzał na jego skruchę, odmawia hymn anielski Gloria, odwraca się następnie do ldu i życzy mu błogosławieństwa Bożego (Dominus vobiscum).
3) Na prawym rogu Ołtarza [czyli po stronie Lekcji - przyp. V.T.] modli się w imieniu wszystkich obecnych za potrzeby wiernych. Potem czyta dwa ustępy z Pisma św., Lekcję i Ewangelię, lecz ewangelię na [lewym] rogu ołtarza [czyli po stronie Ewangelii - przyp. V.T.] na znak, że Ewangelia wzgardzona przez Żydów przeszła do pogan.
4) Po Ewangelii następuje w pewnych dniach Nicjesko-Konstantynopolitańskie wyzanie wiary.

Dotąd sięga część wstępna, przygotowawcza. Właściwą Ofiarę stanowi dopiero część następująca po niej.

5) Wspólnie ze zgromadzonym ludem kapłan ofiaruje chleb i wino, i myje potem ręce swoje na znak, że tylko z czystym sercem wolno składać ofiarę.
6) Wzywa wszystkich do gorącej modlitwy (orate fratres) i wielbiąc Boga woła z chórami Aniołów: święty, święty, świty itd.
7) Po tym uwielbieniu odmawia ciche modlitwy za Kościół, jego przełożonych i wszystkich iwernych, wzywając przyczyny Najświętszej Panny i wszystkih Świętych.
8) To skończywszy, mówi tajemnicze słowa Przemienienia, klęka i podnosi w górę najświętsze Ciało i Krew. Na znak dzwonka lud pada na kolana, oddaje cześć i pokłon Jezusowi utajonemu w Najświętszym Sakramencie i w skrusze serca uderza się w piersi.
9) Dalej modli się kapłan do Boga, ażeby Ofiarę łaskawie przyjął i okazał swą litość nad wszystkimi żyjącymi i umarłymi, i kończy modlitwą Pańską, będącą wyrazem wszystkich zgoła próśb.
10) Dla godnego przyjęcia Komunii Św. odmawia po modlitwie Pańskeij modlitwy przygotowawcze, po których komunikuje W Komunii kapłana powinni wszyscy obecni uczestniczyć przynajmniej duchowo.
11) Koniec Mszy Św. stanowi modlitwa dziękczynna, błogosławieństwo kapłąna i odczytanie [Prologu] Ewangelii Św. Jana.

41. Dlaczego Mszę Św. odprawia się w języku łacińskim?

Dlatego, 1) że język łaciński pochodzi z Rzymu, skąd przyszło do nas światło wiary; 2) że nie podlega takim zmianom, jak nasze języki żywe; 3) że przez to w służbie Bożej utrzymuje się i utwierdza jedność i zgodność Kościoła na całej kuli ziemskiej.

42. Dlaczego Kościól przepisał osobny ubiór dla kapłanów sprawujących Ofiarę Mszy Św.?

Ażeby nam uprzytomnić, ż kapłan nie występuje przy Ołtarzu w swoim imieniu, lecz w imieniu Jezusa Chrystusa, i że sprawuje Najświętszą Tajemnicę.
W Starym Zakonie sam Pan Bóg przepisał ubiór kapłański, i przykazał, ażeby go używał Aaron i synowie jego, "kiedy wchodzić będą do przybytku świadectwa, albo gdy przystępują do ołtarza, aby służyli w świątnicy, żeby winni grzechu nie umarli" (Wj 28, 43).
Nawrt i kolory w ubiorach kapłanśkich mają swoje znaczenie. Kolor biały oznacza niewinnośc i radość duchoą, kolor czerwony miłość Boga, zielony nadzieję żywota wiecznego, fioletowy pokorę i pokutę, czarny - głeboką żałobę.

Nauka moralna.

Staraj się codziennie nabożnie słuchać Mszy Św., bo nie ma nad nią świętszej i bogatszej w łaskich i błogosławieństwo niebieskie sprawy. Podczas Ofiarowania ofiaruj sam siebie z Jezusem Chrystusem Ojcu niebieskiemu; podczas Podniesienia oddawaj pokorny pokłon Zbawicielowi i prośb Go o przebaczenie; podczas Komunii komunikuj przynajmniej duchowo, tj. wzbudzaj gorące pragnienie połączenia się z Jezusem przez ten Najświętszy Sakrament.